Kodeks pracy nie ogranicza pracowników w podejmowaniu dodatkowego zatrudnienia – można jednocześnie pracować u kilku pracodawców, zarówno na podstawie umowy o pracę, jak i umów cywilnoprawnych. Taki równoległy stosunek pracy wpływa jednak na sposób ustalania stażu urlopowego oraz przysługującego urlopu wypoczynkowego. Jak to wygląda w praktyce?

Jak obliczać staż urlopowy przy dwóch zatrudnieniach?

Zgodnie z art. 154¹ § 2 Kodeksu pracy, przy jednoczesnym pozostawaniu w więcej niż jednym stosunku pracy, do stażu urlopowego w nowym miejscu pracy należy wliczyć wcześniejszy okres zatrudnienia – ale tylko ten przypadający przed rozpoczęciem drugiego etatu. Innymi słowy, staż pracy wciąż trwającego pierwszego zatrudnienia, który przypada przed zawarciem nowej umowy, może być uwzględniony przy obliczaniu prawa do urlopu u kolejnego pracodawcy.

Przykład:

Osoba pracuje od 15 lat u jednego pracodawcy i od 3 lat jednocześnie u drugiego. W drugim miejscu pracy należy uwzględnić 12 lat zatrudnienia, które miały miejsce przed rozpoczęciem dodatkowej pracy. Na ich podstawie ustala się prawo do urlopu wypoczynkowego.

Do stażu urlopowego doliczane są także inne okresy zaliczane ustawowo, np. czas nauki, zgodnie z zasadami obowiązującymi przy jednym zatrudnieniu.

Aby udokumentować swój wcześniejszy staż, pracownik powinien przedstawić np. zaświadczenie o zatrudnieniu od pierwszego pracodawcy, ponieważ świadectwo pracy wydawane jest dopiero po zakończeniu stosunku pracy.

Ile urlopu przysługuje w przypadku kilku etatów?

Wymiar urlopu wypoczynkowego uzależniony jest od ogólnego stażu pracy i wynosi:

• 20 dni, jeśli pracownik pracuje mniej niż 10 lat,
• 26 dni, jeśli łączny staż wynosi co najmniej 10 lat.

Roczny limit urlopu wypoczynkowego (20 lub 26 dni) nie dotyczy jednak sytuacji, gdy pracownik równocześnie pracuje w kilku miejscach. To ograniczenie ma zastosowanie jedynie wtedy, gdy jedno zatrudnienie następuje po zakończeniu drugiego. Jeżeli natomiast obie umowy obowiązują w tym samym czasie, to prawo do urlopu nabywane jest niezależnie w każdym ze stosunków pracy.

Przykład:

Pracownik, który w 2025 roku ma prawo do 26 dni urlopu, do 31 marca wykorzystał już 18 dni u pierwszego pracodawcy. 1 kwietnia podjął dodatkową pracę u drugiego pracodawcy. W nowym miejscu pracy również przysługuje mu urlop, wyliczany proporcjonalnie do okresu od kwietnia do końca roku – czyli 20 dni, bez względu na wykorzystanie urlopu u pierwszego pracodawcy.

Odrębność uprawnień urlopowych w równoległych zatrudnieniach

Każdy stosunek pracy traktowany jest oddzielnie – pracownik nabywa prawo do urlopu osobno u każdego z pracodawców, niezależnie od pozostałych zatrudnień. W związku z tym:

• wymiar urlopu ustala się oddzielnie dla każdego pracodawcy,
• urlop może być wykorzystany w różnym czasie w każdej firmie,
• nie istnieje obowiązek, by wszyscy pracodawcy udzielali urlopu w tym samym terminie.

Z drugiej strony, pracownik nie może żądać, aby wszyscy jego pracodawcy zgodzili się na urlop w tym samym okresie. Może to stanowić pewne utrudnienie w zaplanowaniu wypoczynku, ale z punktu widzenia przepisów – jest to dopuszczalne.